Η πιο γνήσια κόντρα

Τι να πρωτοσχολιάσεις παραμονές ενός τέτοιου αγώνα, ο οποίος θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό το αν μπορεί ο ΠΑΟΚ να χτυπήσει το πρωτάθλημα μέχρι τέλους.

Η δυσκολία του αγώνα είναι δεδομένη, πόσο μάλλον όταν ο αντίπαλος τον προσεγγίζει πολύ πιο σοφά από τις προηγούμενες φορές.

Ο επίσημος Άρης, αυτή τη φορά κατέβασε τους τόνους κατανοώντας πως στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα είναι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς.

Η δήλωση του Λαμπριάκου στον πρώτο γύρο, όχι μόνο γύρισε μπούμερανγκ αλλά έδωσε ένα πολύ ηχηρό χαστούκι στον μηχανισμό του Άρη.

Το «ντόρτι» του πρώτου γύρου, ίσως να ήταν και συγκυριακό, αφού παίξαμε καλά μόνο ένα τέταρτο, αλλά μάλλον ήταν νομοτελειακό έτσι ώστε να περάσει το μήνυμα.

Ο επίσημος Άρης ρίχνει τους τόνους, κόβει τα πολλά πολλά, βάζει δίχτυα στα πέταλα και κάνει πράγματα που θα ήμουν αστείος να μη σημειώσω παραμονές του αγώνα.

Ο εκτός επίσημου Άρη, Χάμπος όμως, ο οποίος πετάχτηκε εκτός μηχανισμού μετά τις αστειότητες που έκανε και τις μαύρες τρύπες που άφησε, συνεχίζει να προκαλεί και μαθαίνω πως θα συνεχίσει κι άλλο μέχρι να σφυρίξει ο διαιτητής την έναρξη του αγώνα.

Χαρακτήρισε παίκτη του ΠΑΟΚ σε πρωτοσέλιδο, αφήνει συνεχώς αιχμές, πιάνει τα οικονομικά θέματα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ και γενικά προκαλεί σε μία εποχή που καμία από τις δύο πλευρές επιθυμεί κάτι τέτοιο. Όταν θα βρεθεί χρόνος για να δεχτεί την επικοινωνιακή αντεπίθεση όμως, δεν θα του αρκούν οι φίλοι που νομίζει πως έχει και θα την ακούσει στερεοφωνικά. Απλά αυτή την εποχή έχω σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθώ, όπως και οι φίλοι μου.

Βλέπω ένα παλικαράκι εδώ και μέρες γράφει σε διάφορα ποστς, πως ο Άρης έχει δοσμένο το παιχνίδι στον ΠΑΟΚ. Ειλικρινά είναι από τα πιο αστεία πράγματα που έχω διαβάσει στη ζωή μου.

Οπαδός του Παναθηναϊκού, κλασικός τύπος που απέχει από την Θεσσαλονίκη και νομίζει πως μπορεί να εισπράξει κλίμα.

Μάλιστα, δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να συζητιέται κάτι ανάλογο και σε ποδοσφαιρικά στέκια της Αθήνας, ιδιαίτερα εκεί στα καφενεία της Νέας Σμύρνης, από τέτοιες μαλ…ίες στο φουλ είναι.

Το αν κάτι μου αρέσει στη κόντρα του ΠΑΟΚ με τον Άρη, είναι πως πρόκειται για μάχη φιλοσοφίας και ιδεολογίας. Μάχονται δύο διαφορετικοί κόσμοι, δύο τάσεις που ουδέποτε θα συναντηθούν.

Έχοντας ζήσει για χρόνια στην Αθήνα, κατανοώ πως η κόντρα του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό, είναι σχεδόν παιδική μπροστά στη δική μας.

Τον Αριανό, χαίρεσαι να τον σιχαίνεσαι και αυτός το ίδιο για εσένα. Αλλά είναι μία κόντρα κόσμων και όχι προσωποκεντρικών ομάδων.

Ο ΠΑΟΚ ανέκαθεν δεν ήταν ομάδα του προέδρου του. Ήταν ομάδα του κόσμου του, πλην μιας εποχής, αυτής του Μπατατούδη που άφησε και τις περισσότερες πληγές στην ομάδα. Υπήρχε και ο μεγάλος Παντελάκης, αλλά δε νομίζω πως ήταν τόσο προσωποκεντρικός ο ΠΑΟΚ. Οι παίκτες του ήταν τότε τα κεντρικά πρόσωπα.

Ίδια περίπτωση και ο Άρης. Μία ομάδα που πέρασε ουσιαστικά τη μεγαλύτερη κρίση της, όταν έγινε προσωποκεντρική, τότε που ο Κοντομηνάς είχε τον έλεγχό του. Είχε και αυτός τον Καμπάνη παλαιότερα, αλλά μέχρι εκεί.

Ουσιαστικά, είναι δύο ομάδες πολύ διαφορετικές με ένα κοινό στοιχείο. Ο κόσμος όριζε την τύχη τους σε μεγάλο βαθμό. Όχι οι πρόεδροι.

Σήμερα, ο ΠΑΟΚ διοικείται από ανθρώπους που έβαλε ο κόσμος να είναι εκεί και ο Άρης το ίδιο. Ομάδες που ποντάρουν με διαφορετικό τρόπο στο ίδιο πράγμα. Άρα και η κόντρα είναι σαφώς πιο γνήσια.

Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, είναι κλασικές ομάδες των προέδρων τους. Ο Ολυμπιακός του Γουλανδρή, του Νταϊφά, του Κόκκαλη. Ο Παναθηναϊκός του Βαρδινογιάννη, του Βγενόπουλου, του Πατέρα και πάει λέγοντας.

Είναι λογικό αυτή η κόντρα να μην έχει διατηρήσει όλα τα στοιχεία της μάζας. Δε λέω πως αγαπιούνται, αλλά θυμάμαι και ένα – δύο παιχνίδια Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού στο παρελθόν να φωνάζει όλο το γήπεδο «Πουλημένοι». Κανένα ΠΑΟΚ – Άρης ή το αντίστροφο δεν θυμάμαι να έχει συμβεί κάτι τέτοιο.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το παιχνίδι της Κυριακής είναι από αυτά που εγγυώνται πως θα πέσουν κορμιά.

Εγώ θεωρώ πως είμαστε πολύ καλύτερη ομάδα και αν βγάλουμε αυτό που ξέρουμε θα το πάρουμε το παιχνίδι.

Από την άλλη, οι χαμηλοί τόνοι του Άρη σου δίνουν μία αίσθηση πως ο βαθμός συγκέντρωσής του θα είναι υψηλός. Άρα θέλει να ξεπεράσεις την απλά καλή εμφάνιση για να πάρεις τρίποντο.

Το ότι η ΚΕΔ στέλνει τον Σπάθα, με κάνει να γελάω. Είναι σχεδόν αστείοι οι τύποι, αφού σε μία αγωνιστική που μπορούν να κριθούν τα πάντα, μου βάζουν έναν διαιτητή που με έπαιξε χυδαία στους δύο φετινούς αγώνες που με βρήκε μπροστά του, τη στιγμή που ο ανταγωνιστής μου Παναθηναϊκός, θα έχει για πολλοστή φορά διαιτητή από τον σύνδεσμο Αθηνών.

Το έργο το ξέρουμε όλοι, αλλά η ομάδα δεν ψάχνει άλλοθι. Θα πάει να παίξει το παιχνίδι της όπως έκανε παντού. Απλά είναι να απορείς, το γιατί ο Κύρος Βασσάρας συνεχίζει να δηλώνει υπεύθυνος ανάπτυξης της διαιτησίας, τη στιγμή που σε ένα από τα παιχνίδια που βγάζουν πρωταθλητή, δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός να βάλει.

Οι Κάκος και Κουκουλάκης την έχουν κάνει με ελαφρά πηδηματάκια και μαγκιά τους, ο Δαλούκας τέντωσε από τις πολλές συμμετοχές στο κρίσιμα και βάσει ΚΑΠ αδυνατεί να παίξει και έμειναν ο καραντεφορμέ φετινός Σπάθας, ο μέτριος Σταθόπουλος και οι Τριτσώνης, Παμπορίδης. Ζήσε Μάη μου να φας… Τριφύλλι.